Hvernig þróun með gervigreindaragentum lítur út í raun

, By Victor Valenzuela
Hvernig þróun með gervigreindaragentum lítur út í raun

Flestir forritarar sem ég þekki nota enn gervigreindartól við forritun á svipaðan hátt og fólk notaði Stack Overflow árið 2015: með glugga opinn til að spyrja spurninga, afrita svör, líma inn, keyra og kemba villur. Tab-complete í Cursor, tillögur í línu hjá Copilot og einstaka fyrirspurn í ChatGPT fyrir flókin föll. Gagnlegt sem hraðvirkari uppflettiaðstoð, en ekki beint sem raunverulegur samstarfsfélagi.

Það er til önnur leið til að vinna og munurinn er mælanlegur. Undanfarna mánuði höfum við fært vinnulag okkar hjá dala.care↗ frá spjallmiðaðri aðstoð yfir í það sem í dag er kallað agentísk þróun (e. agentic development), þar sem gervigreindarerindrekinn tekur að sér verkefni frá upphafi til enda. Hann les verkbeiðnina, kortleggur kóðann, leggur til áætlun, skrifar útfærsluna, keyrir prófanir, býr til beiðni um sameiningu (Pull Request) og bregst við athugasemdum í rýni.

Ég fylgist með ferlinu og kem að öllum ákvörðunum, sérstaklega þegar viðskiptareglur eru óljósar eða kerfishögunin krefst mats, en ég skrifa ekki lengur kóðann handvirkt frá grunni.

Ávinningurinn er ekki sá sem flestir gera ráð fyrir. Ég skrifa minni kóða en áður, ekki meiri.

Talan sem skiptir máli

Mælikvarðinn sem ég horfi á er hvorki fjöldi verkbeiðna né fjöldi kóðalína. Hann er hlutfall samþykktra PR-a á móti lokuðum verkbeiðnum, sem er það sem raunverulega skilar sér í endurbótum í notkun hjá viðskiptavinum okkar.

Áður en ég tók upp erindrekamiðað verkferli var meðaltalið um 2,5 PR á hverja lokaða verkbeiðni, ef talin er með fyrsta útfærsla, tiltektarkommit, lagfæringar eftir rýni, samræming á formatti og frekari plástrar. Hvert verkefni krafðist margra umferða til að lenda. Eftir að nýja vinnulagið komst á lækkaði þetta hlutfall í um 1,2. Næstum sérhverri verkbeiðni lýkur nú með einu markvissu PR.

Munurinn felst í formsatriðunum og endurtekningum sem verkferlið kemur í veg fyrir áður en PR er opnað. Sérhvert PR sem ég sendi frá mér hefur þegar staðist mótun, linting, týpuprófun, próf og gagnrýna kóðarýni frá öðrum agent sem keyrir á öðru líkani. Þau vandamál sem áður kölluðu á auka PR og fram-og-til-baka rýni nást nú sjálfkrafa, þannig að kóðinn er oftar réttur í fyrstu tilraun.

Skoðum fjölda lokaðra verkbeiðna hjá mér á hverjum ársfjórðungi hjá dala.care. Tölurnar eru teknar beint úr verkbeiðnakerfi okkar. Sérhver liður á grafinu stendur fyrir verkbeiðni sem farið hefur í gegnum gæðaprófanir og verið gefin út í rekstrarumhverfi.

Tímabilið þar sem spjallmiðuð aðstoð var helsta vinnuaðferðin nær yfir allt fyrir þriðja ársfjórðung 2025. Afköstin sveifluðust frá 76–79 lokuðum verkbeiðnum á afkastamiklum fjórðungum niður í 25 þegar verkbeiðnirnar urðu stærri og hver um sig tók margar vikur. Aukningin sem hefst á þriðja ársfjórðungi 2025 fylgir innleiðingu á agentísku vinnulagi og fyrsti ársfjórðungur 2026 er fyrsti heili fjórðungurinn með heildarferlið virkt, sem endaði í 135.

Verkbeiðnunum fjölgaði vegna þess að þær urðu minni. Verkferlið hvetur mig til að skipta stórum eiginleikum í smærri, rýnanlegri hluta í stað þess að senda frá mér risastórar breytingar. Fleiri lokaðar verkbeiðnir þýða ekki endilega meiri kóða: Þegar ég tók út sjálfvirkt myndaðar skrár og læsingarskrár (lockfiles) og mældi lífrænar kóðalínur fyrir fyrsta ársfjórðung 2026, voru heildarafköstin í raun minni en á ársfjórðungum áður en farið var í agentíska þróun. Ég skrifa færri kóðalínur á ársfjórðungi en áður, en lykilatriðið er að miklu minna fer í endurvinnu.

Ferlið

Gervigreindarerindrekinn sér um megnið af verkferlinu í daglegri vinnu. Dæmigerð verkbeiðni krefst margra lítilla skrefa fyrir og eftir sjálfa kóðunina: Að sækja samhengi úr verkbeiðnakerfinu og kóðageymslunni, skoða minnishólf (knowledge vault) með tilliti til fyrri ákvarðana, keyra linter, týputékk og prófanir og semja lýsingu á PR. Hluti af þessu er fullkomlega sjálfvirkur.

Önnur atriði, eins og að fara yfir breytingarnar og ákveða hvernig bregðast eigi við athugasemdum í rýni, krefjast enn míns faglega mats. En verkferlið færir þessi skref beint fyrir framan mig í stað þess að treysta á að ég muni eftir þeim síðdegis á föstudegi.

Eftir því sem ég nota þessa agenta í vinnunni safnast þekkingin upp og ávinningurinn vex. Þegar ég kemst að einhverju sem er ekki augljóst varðandi vöruna, viðskiptareglu, atriði við gagnageymslu eða sögulegar ástæður fyrir því hvernig kóðinn er uppbyggður, skráir verkferlið það í þekkingarbanka við lok vinnulotunnar. Næst þegar ég tek að mér verkbeiðni á því sviði hlaðast viðeigandi minnispunktar sjálfkrafa inn og sömu mistök eru ekki endurtekin.

Addy Osmani lýsir þessu sem sjálfbætandi hringrás gervigreindarerindrekanna: Betra samhengi leiðir af sér betri vinnu agentsins, sem skilar meiri lærdómi, sem aftur skapar enn betra samhengi. Þessi hringrás er raunveruleg og hún er ástæðan fyrir því að línan í grafinu hefur ekki flatts út ennþá.

Í birtri viðmiðunarprófun var sama líkanið keyrt á sama safni verkefna við mismunandi aðstæður í umhverfinu. Árangurinn sveiflaðist úr 42% í 78%. Þrjátíu og sex prósentustiga munur, án þess að líkaninu sjálfu væri breytt.

Líkanið sjálft er fasti. Það sem þú getur stillt er allt í kringum það, og þar liggur ávinningurinn.

Í þekkingarstjórnunarlíkani Nonaka kallast þetta ferli externalization, eða að gera þögla þekkingu sýnilega og deilanlega. Innviðir sem kóði (Infrastructure-as-Code) sannaði þetta mynstur á sínum tíma. Gervigreindarerindrekinn varð til þess að ég tók loksins þetta skref.

Þetta hefur þó ekki bara jákvæð áhrif. Mikill hraði í gerð PRa eykur álag á þau sem fara yfir vinnuna mína. Á fyrsta ársfjórðungi 2026 opnaði ég 168 PR og það magn þarf að rýna einhvers staðar. Sérhvert heiðarlegt mat á framleiðni með agentum verður að taka tillit til þess rýnikostnaðar sem skapast fyrir aðra í teyminu.

Er þetta þess virði?

Ef þú vinnur enn að mestu í spjallham er stökkið þess virði, en gerðu þér grein fyrir hvað þú ert að kaupa. Þú ert ekki að kaupa meiri kóða, heldur minni endurvinnu, færri gleymd skref og ytri þekkingu sem margfaldast yfir tíma. Ég fór úr 2,5 PR á hverja verkbeiðni niður í 1,2, og sá munur liggur í formsatriðum og endurtekningum sem áður tóku mikinn tíma.

Til að þetta virki þarftu að byggja upp umhverfið í kringum líkönin: gæðaeftirlitið, þekkingarbankann, samhæfingu tóla og sjálfvirka kóðarýni. Sá grunnur mun endast lengur en einstök verkfæri sem eru í tísku á hverjum tíma.

Ég veit ekki hvaða líkan ég mun nota eftir tólf mánuði, en ég veit í gegnum hvaða umgjörð ég mun nýta það.

Um höfundinn

Vic↗ er senior engineer hjá dala.care↗.